لثه های دونه انار

امروز دونه انار رو دکتر بردم. تشخیص دکتر یچیزی بین رفلاکس و درد لثه برای دندون بود. دوباره کیدیزول نوشت که دو هفته مدام بدم.. اما فعلا دست نگه داشتم‌. من میبینم این بچه چقدر با حرص همه چیزو به لثه میکشه رفلاکسش هم الحمدلله خوب شده و نسبت به یه ماه قبل اونقدر فجیع بالا نمیاره چرا بیخودی بهش دارو بدم اونم دو هفته بلکه جواب بده! دکتر به لثه هاش دست زد و گفت که خیلی متورمه.. وقتی دید دونه انار دنبال انگشتمه تا به لثه بکشه احتمال داد دندون باعثش شده.

خداروشکر وزن و قد نرمال بود. دکتر ذوق کرد از نحوه نشستنش روی ترازو.. انتظار نداشت. از اونجایی که به لطف خدا رشد بدنی و حرکتی دونه انار یکم جلوتر از سنش اتفاق افتادع حدسم اینه که خیلی منتظر دندون کوچولوش نمیمونیم و خدا کمک کنه به زودی جوانه های سفید رو میبینیم.

این روزها خیلی علاقه داره همه چیزو به دهن ببره.. امشب گیر داده بود به لیوان دسته دار و مدام جیغ الکی میزد. طفلکم با خودش مشغول بود.. به شوق لمس یه پلاستیک بستنی اینور اونور خودش رو مینداخت و تو عالم خودش بود. اینجور مواقع نباید کسی با هیجان خطاب قرارش بده یا اون وسیله رو بدون پیش زمینه ازش بگیره وگرنه یهو ترس میخوره و میزنه زیر گریه.. منم کاریش نداشتم و تو دلم قربون صدقه ش میرفتم. دونه انار همیشه همینه. اگه کم خواب و گرسنه نباشه و لثه ش کلافه ش نکنه با خودش بازی میکنه بدون اینکه بهانه بگیره. آخر هم پستونک میخوره میخوابه یه گوشه ای.. ولی الان این لثه لعنتی خلق و خوی و عادات خوابش رو خراب کرده. امیدوارم علائم کمتر بشه...

امروز تو مطب برعکس همیشه کلی نوزاد دیدم. هر بار که جدید میامد تو من یاد نوزادی دونه انار میفتادم و ایامی که در بیمارستان سپری کردیم. اشک تو چشمم جمع میشه و قلبم یه لحظه از ترس و دلشوره پر میشه.. اللهی که هیچ نوزادی پاش به بیمارستان و آزمایشگاه و دارو وا نشه. هنوز کابوسمه صدای جیغش حین رگ گیری برای نصب سرم و خونگیری روزی سه بار برای آزمایشات. باز خداروشکر که گذشت.. تمام عمر شکرگزاری کنم کمه.